Wednesday, August 11, 2010

Μέρος Τρίτο Το όριο ανάμεσα στην βία και την επικοινωνία

Ας ορίσουμε λοιπόν σαν άνθρωποι την βία και την επικοινωνία για να τις ξεχωρίζουμε ανεπηρέαστα από κραυγές και δόγματα.
Αν ορίσουμε ως Πομπό και δέκτη τα όντα που αλληλεπιδρούν τότε θα όριζα πομπό εκείνον που έχει την δυνατότητα και δέκτη εκείνον που έχει την ανάγκη, άσχετα με το ποιος ξεκινά την αλληλεπίδραση επειδή αυτό που μας αφορά είναι ο χαρακτηρισμός της ως βίας ή επικοινωνίας ως αποτέλεσμα.
Ορίζουμε λοιπόν ως βία την αλληλεπίδραση εκείνη μετά το πέρας της οποίας ο δέκτης έχει λιγότερες επιλογές από όσες είχε πριν την έναρξη της αλληλεπίδρασης.
Αντιστοίχως, ορίζουμε ως επικοινωνία την αλληλεπίδραση εκείνη μετά το πέρας της οποίας ο δέκτης έχει περισσότερες επιλογές από όσες είχε πριν την έναρξη της αλληλεπίδρασης.
Ως αλληλεπίδραση θεωρείται το σύνολο της πράξης και όχι μέρος της διαρκείας της... πράγμα που σημαίνει ότι το "ισοζύγιο" των επιλογών για τον δέκτη το υπολογίζουμε στο τέλος της σχέσης του με τον Πομπό, είτε εφόσον τεκμηριώνεται σε διαλεκτικά ολοκληρωμένες ενότητες-πράξεις.
Ως επιλογή ορίζεται κάθε βαθμός ελευθερίας.
Σύμφωνα με τον ορισμό : Το να σου δείξει αυτός που γνωρίζει τον δρόμο πως θα φτάσεις εκεί που θες να πας ισοδυναμεί με αύξηση των βαθμών ελευθερίας σου επειδή σου επιτρέπει να επιλέξεις αν θα φτάσεις εκεί ή όχι, προσφέροντας σου την επίγνωση. Το να σου υποδείξει πως να φτάσεις στο γκρεμό γνωρίζοντας ότι πάς για να πέσεις, η να σου δώσει περίστροφο για να αυτοκτονήσεις, να συμμετάσχει δηλαδή στην πράξη βίας κατά του εαυτού σου η οποία θα σε στερήσει από όλες τις επιλογές, αποτελεί πράξη βίας έστω κι αν τελικά δεν πέσεις, ή δεν αυτοπυροβοληθείς. Το να σου υποδείξει τον λάθος δρόμο η το να σου φράξει τον δρόμο αποτελεί πράξη βίας επειδή και πάλι σου αφαιρεί επιλογές, εκτός αν αυτές οι επιλογές σου αφορούν αφαίρεση επιλογών από άλλους η τον εαυτό σου (αν σε εμποδίσει να κάνεις κακό στον εαυτό σου ή τους άλλους)
Όπως βλέπουμε η ολοκληρωμένη χρονικά και διαλεκτικά πράξη είναι προαπαιτούμενο για τον σωστό χαρακτηρισμό της ως πράξη βίας ή επικοινωνίας.
Αυτοί οι ορισμοί θεμελιώνουν μια καθαρά θεωρητική και αντικειμενική θεώρηση και αξιολόγηση της κοινωνικής λειτουργίας σε όποιο επίπεδο αναφοράς επιθυμούμε.
Αν το επιθυμούσαμε δε θα μπορούσαμε να δομήσουμε μια κοινωνική δικαιοσύνη πολύ πιο αντικειμενική στον προσδιορισμό (λειτουργικών) δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για όλα τα μέλη της. και αυτή ακριβώς θα ήταν η επανάσταση-ιδεολόγημα με συγκεκριμένα ουσιαστικά και προσδιορισμένα κοινωνικά ζητούμενα, η οποία λείπει από τις σημερινές κοινωνικές εξεγέρσεις. Η επανάσταση απέναντι στην Βία. Αυτή θα ήταν η πλέον γόνιμη και χρήσιμη επανάσταση του ανθρωπίνου είδους, μέχρι σήμερα. Η επανάσταση που δεν περιχαρακώνεται σε πολιτικά σχήματα και επιδιώξεις αλλά προτείνει το εναλλακτικό που όλοι υπόσχονται αλλά κανείς δεν μπορεί να υλοποιήσει χωρίς την απαραίτητη φιλοσοφική θεμελίωση.
Τώρα που ορίσαμε με τρόπο τουλάχιστον φιλοσοφικά μετρήσιμο το σε τι διαφέρει η βία από την επικοινωνία και στο πόση βια η πόση επικοινωνία έχει υποστεί ένας άνθρωπος η ένα σύνολο από άλλους ανθρώπους άλλες ομάδες ή ακόμη και απο τον εαυτό του, μπορεί ο καθένας μας να κάνει τα ισοζύγια του (μαθηματικώς τα ολοκληρώματα του) και να αναλογιστεί...
Ο δάσκαλος που σε 1 χρόνο μαθήματος μας έριξε εκείνο το χαστούκι και μας ξύπνησε και πήρε μπροστά ο εγωϊσμός μας και γίναμε άνθρωποι με πολλές επιλογές, έπραξε βία;
Ο δάσκαλος που παραπονιέται για το μισθό και αφήνει τα παιδιά να αρμενίζουν απαίδευτα μετά από ένα χρόνο χαμένο τι ωφέλησε στις επιλογές τους και στα εφόδια τους στην ζωή;
Τον δάσκαλο ως παράδειγμα τον αναφέρω για λόγους παραστατικότητας επειδή :
1) Είναι η πρώτη μορφή κοινωνικής και συστημικής κρατικής ουσίας που συναντάμε
2) Η σχέση μας μαζί του ολοκληρώνεται σε καθορισμένο χρόνο
3) Ειχαμε όλοι κάμποσους δασκάλους για να συγκρίνουμε (και να κρίνουμε εκ νέου με βάση τους νέους ορισμούς).
Στην πραγματικότητα μπορούμε να κοιτάξουμε ολόκληρη την ζωή μας μέσα από το συγκεκριμένο θεωρητικό πρίσμα και να την χωρίσουμε σε ολοκληρωμένες ενότητες αλληλεπίδρασης Πράξεις στις οποίες είχαμε το ρόλο του Πομπού ή του δέκτη και να γράψουμε την προσωπική μας ιστορία αντικειμενικά... να υπολογίσουμε το ισοζύγιο μας. Πόση βία και πόση επικοινωνία δώσαμε πριν ζητήσουμε τα ρέστα από τους υπόλοιπους.

Ας αναλογιστεί ο καθένας την βία που υπέστη μέσα από τους παραπάνω ορισμούς μέχρι την επόμενη δημοσίευση όπου θα αναλύσουμε την διαλεκτική της βίας και την φιλοσοφική απώλεια της τρομοκρατίας, ως κρατικό μόρφωμα ιδεολόγημα και παρακρατικό λειτούργημα.

Monday, August 2, 2010

Το αδιέξοδο της τρομοκρατίας Μέρος 2 ή Ο λάμπρος φούντας και τα λοιπά κορόϊδα

Η πρώτη ερώτηση...
ποιος είναι ο τρομοκράτης;
Και τι έκανε στη ζωή του ο τρομοκράτης για να βγεί με ένα πιστόλι θυμωμένος ψάχνοντας στόχο αλλά και τι του έκαναν "οι άλλοι" "το βαθύ σύστημα" "εσύ" "εγώ" "ο αστός" "ο προδότης σύντροφος";
Τι είναι αυτό που σπρώχνει έναν άνθρωπο να μισήσει ότι τον ανέθρεψε να πάρει όπλο και να πράξει βία;
Ας μιλήσουμε λίγο για την βία...
Την βία την γνωρίσαμς όλοι μας από μικροί. Όταν ζεις σε ένα κοινωνικό σύνολο δεν μπορεί παρά να στριμωχτείς και να στριμώξεις να στηρίξεις και να στηριχτείς, να κάνεις φίλους και εχθρούς. Η μητέρα ο πατέρας, ο μεγάλος και μικρός αδελφόςμ ο δάσκαλος οι συμμαθητές ήταν όλοι εκεί κάθε στιγμή ταπείνωσης και θριάμβου, θεατές ή άκτορες ήταν όλοι εκεί. Είτε για να ρίξουν και αυτοί μια καρπαζά είτε για να επιτιμήσουν είτε για να μας απλώσουν το χέρι να σηκωθούμε.
Η βία ως υποκατάσταστο της επικοινωνίας ως εργαλείο οριοθέτησης χώρων που έχουν σημασία και αξία... την οποιαδήποτε αξία... Ο πρώτος δεσμός της αξίας δημιουργείται ακριβώς με αυτόν τον τρόπο όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος...
Κι αυτή είναι η φανερή πλευρά της βίας, μιας βίας που ασκείται από τα μέλη μιας κοινωνίας.
προς τα μέλη της προκειμένου να δημιουργηθούν σταθερές κοινωνικές δομές που απαιτούν οι χρονικές περίοδοι που διανύει, οι προκλήσεις και οι ευκαιρίες.
Υπάρχει όμως και μια άλλη μορφή βίας, μια παραλυτική μορφή... η αδιαφορία... σαν να βλέπεις κάποιον να πνίγεται και να μην απλώνεις χέρι αλλά να παρακολουθείς απαθής... σαν να σε έχουν βάλει σε μια τάξη να διδάξεις και εσύ απλά να κοιτάζεις τα παιδάκια βαριεστημένα να χαχανίζουν απαίδευτα. Η βία του να μην κάνεις την δουλειά σου, ΄ή να πράττεις τα αντίθετα... να σε βάζουν χωροφύλακα και να γίνεσαι έμπορας λευκής σαρκός... να σε βάζουνε παπά και να πειράζεις παιδάκια
Και δεν ξέρω ποιά είναι πιό μεταδοτική βία εκείνη του να υψώσεις σα δάσκαλος την φωνή και να ελέγξεις το τι διδάσκεται ένα παιδί. Να γίνεις δυσάρεστος... ή να τα αφήνεις στην τύχη τους και να το παίζεις μοντέρνος και ευχάριστος καλοπερασάκιας;
Και οι δυο μορφές βίας προκαλούν τραύματα. Ποιό τραύμα δυναμώνει και πιό χαράζει βαθύτερα είναι σχεδόν ξεκάθαρο.
Ποίό είναι λοιπόν το όριο ανάμεσα στην επικοινωνία και την βία;
Κα γιατί πρέπει να μας νοιάζει εμάς η συνάρτηση της έννοιας της επικοινωνίας με την βία;
Θυμήσου αναγνώστη... θυμήσου... μετά από κάθε τρομοκρατική πράξη (κοινώς βία) έρχεται η ώρα του παραληρήματος (κκοινώς προκήρυξη).
Αξίζει λοιπόν να λύσουμε το αίνιγμα αυτό ξεκινώντας από τα πιό βαθειά νερά του. Γιατί εκεί είναι η λύση και τα παραδείγματα του, σαν και αυτά που ανέφερα πρωτύτερα.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το φιλοσοφικό μας περίπατο...
Ποίό είναι λοιπόν το όριο ανάμεσα στην επικοινωνία και την βία;
(συνεχίζεται... κείμενο σε εξέλιξη...)

Wednesday, July 28, 2010

Το διαλεκτικό αδιέξοδο της τρομοκρατίας

Μέρος Πρώτο
Ήρωας τους ένας κάποιος λάμπρος φούντας το αλητοκλεφτρόνι πού 'πεσε λένε σαν γνήσιος αντάρτης πόλεων, (μπροστά στο ATM μιας τράπεζας (είχε πάει απαλλοτρίωση νάχει για το βραδυνό επαναστατικό μάζωμα (ένα κωλόμπαρο των εξαρχείων που σύχναζε ο άεργος και που τώρα τα κλαίει τα βερεσέδια του))). Αυτή η νέα γενιά αναρχικών είναι χρήσιμη σαν τον παπιοκράχτη για τον κυνηγό, εύπλαστη και ευλύγιστη σαν τον κλουβιο και την σουβλίτσα για το κήρυγμα του μπαρμπαμυτούση και διασκεδαστική σαν τον δυστυχή μπακαλόγατο τον Ζήκο που επαναστατεί στο αφεντικό που τον θρέφει και τον φαρμακώνει ταυτόχρονα.
Η βία έχει κάτι το ερωτικό... ο εκτελεστής-κυνηγός μια αύρα μυστηρίου... ο άνθρωπος ένα θηλαστικό που έχει μάθει να εκτιμά την ζωή μέσα από την επίγνωση της καθολικής δύναμης του θανάτου, τρομοκρατείται και παράλληλα έλκεται από όσους την ασκούν για όσο την ασκούν. Αυτή είναι και η ψυχολογική βάση του συνδρόμου της Στοκχόλμης... Η εφετζού τρομοκρατία βασίζεται σε αυτό, αλλά και το σύστημα επίσης...
και ίσως να ρωτήσεις...
Ποιά είναι αυτά τα κορόϊδα τηε εξουσίας που λειτουργούν ως κομπάρσοι του συστήματος;
Ποιά είναι τα φυτώρια της χαζαμάρας τους και πόσο δύσκολο είναι να τους εξαφανίσεις;
ποια είναι η επικινδυνότητα και ποιά η χρησιμότητα των διάφορων μορφών τρομοκρατίας για την λειτουργια (και τους λειτουργούς) ενός κοινωνικού συνόλου;
Υπάρχουν δίοδοι κλιμάκωσης της τρομοκρατικής βίας σε εξέγερση και της εξέγερσης σε επανάσταση;
Μπορεί ένας κουλός κουφός κουτσός με προβλήματα όρασης να διευθύνει ορχήστρα (έστω δημοτική);
Αυτά είναι τα χρήσιμα ερωτήματα που αποτελούν την ταφόπλακα της αναρχίας ως βιώσιμη πολιτική επιλογή και της τρομοκρατίας ως επαναστατική δράση.
Στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθούμε φιλοσοφικά με τα παραπάνω ερωτήματα, γιατί απόψε αν και ποιητής, φιλόσοφος, μηχανικός, ειδήμων μαιευτήρ και τεχνικός αν και με την επανάσταση απέναντι μου να βογγά για να την ξεγεννήσω, θα σας το μολογήσω ολίγον τι γοητευμένος πως είμαι απλά ένας βλάξ ερωτευμένος...

Wednesday, March 17, 2010

Εμείς οι Έλληνες, λιγότερο έλληνες...

Έτσι μας βλέπουν μερικοί φίλοι Γερμανοί.
Κατά αυτούς τους μερικούς Γερμανούς είμαστε λέει ένα συνονθύλευμα από σλάβους, αλβανούς τούρκους και... τίποτε άλλο.
Τώρα που πέσαμε στην ανάγκη τους βγαίνουν τα ιδεολογικά τους φαρμάκια προκειμένου να αιτιολογήσουν πως θα αφήσουν την κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού έρμαιο στους λύκους της αγοράς.
Η Αρεία φυλή δεν μπορεί βλέπετε να υποφέρει ότι ο πολιτισμός τον οποίο ενστερνίστηκε και με την σοφία του οποίου έχει φτάσει στα άστρα η κοινωνία των αρείων, να έχει νόμιμους απογόνους και κληρονόμους. Έτσι οι Έλληνες παραμένουν ένα ιστορικό ασυνεχές... οι αρχαίοι έλληνες που αφανίστηκαν εξαφανίστηκαν ή... ίσως και να μετανάστευσαν στην Γερμανία για να μιλάνε γερμανικά και να φτιάχνουν μερσεντές και οι άλλοι... οι νέοι... που μένουν σε μια χώρα που την λένε ελλάδα (από σύμπτωση) μιλάνε ακόμη ελληνικά (αλλά και αυτό απο σύμπτωση...) ακόμη βγάζουν επιστήμονες διαπρεπείς (ι πάλι απο σύμπτωσ)η γιατί αυτοί που ζουν στην ελλάδα τώρα κατά τους κύριους γερμανούς, δεν είναι έλληνες... είναι τούρκοι και αλβανοί και σέρβοι και βαλκάνιοι που μάθανε ελληνικά...
Από ποιόν τα μάθανε τα ελληνικά; Να ένα ερώτημα...
Και απαντά ο Άρειος γερμανός : Από ακάθαρτους Έλληνες. μπάσταρδους...
Προσέξατε την λεπτή πινελιά του ναζισμού;
Αυτή η καθαρότητα της φυλής των Αρείων επανέρχεται ως μονήρης ιδέα στα κεφάλια των σύγχρονων Γερμανών.
Κρυφίως ο ναζισμός, το αυγό του φιδιού, επέζησε πίσω από τα κροκοδείλια δάκρυα για το σφάλμα του φασισμού που έφτασε την γερμανία και την ευρώπη εκεί που την έφτασε.
Και είναι αυτή η ΄γερμανία που τώρα ενωμένη και δυνατή προσβάλλει αυτό που δεν τόλμησε να προσβάλλει ούτε ο ίδιος ο Χίτλερ κ. μέρκελ... (πολύ μικρή πολιτικάντισα).
Σαν τον οφειλέτη που χαίρεται την κατάντια αυτού στον οποίο χρωστά η Γερμανία λοιδορεί ένα λαό που αντιστάθηκε γενναία στο ναζισμό που υφέρπει ακόμη και σήμερα μέσα σε κάθε δήθεν μετανοημένο γερμανό.
Η ιδέα ότι οι παραγωγικοί γερμανοί είναι καθαροί και όλοι οι άλλοι λαοί, ακάθαρτα φύλα.
Πόσους ακάθαρτους λαούς πρέπει να φουρνίσετε αγαπητοί γερμανοί για να καταλάβετε πόσο επικίνδυνοι έχετε γίνει για την Ευρώπη όλων των υπολοίπων ημών;
Η ατμομηχανή της Ευρώπης έχει γελοίο μηχανοδηγό... άρειο και καθαρό... μα στην ψυχή ακόμη η βρώμα και το κάρβουνο από τόσα εγκλήματα... δε βγαίνει με τίποτα.

Saturday, March 6, 2010

Εθνική κυριαρχία

Την οικονομική σου πολιτική θα την αποφασίζει πάντοτε αυτός που θα σε δανείζει... και εσύ απλώς θα εφαρμόζεις
Την εξωτερική σου πολιτική θα την αποφασίζει πάντοτε αυτός που έχει θέση ισχύος εσύ απλώς θα προσπαθείς να προσαρμόζεις τα συμφέροντα σου και να εφαρμόζεις πολιτικές που δεν ενοχλούν το σκυλί που δαγκώνει άσχημα.
Την κοινωνική σου πολιτική μπορείς να την εφαρμόζεις ανάλογα με το ιδεολόγημα σου αλλά ποτέ ερήμην της οικονομικής σου πολιτικής
Την πατρίδα μπορείς να την υπηρετείς αλλά ως εκεί που αρχίζουν τα συμφέροντα αυτού που σε αφήνει να ζεις.
Με δυο λόγια κ. Παπανδρέου ή σταματάς να δανείζεσαι για να πληρώνεις παράλογους μισθους στο υδροκέφαλο δημόσιο ή προσαρμόζεις τους μισθούς σε όσα εισπράττεις και μόνο ή σε δυο γενιές δε θα υπάρχει Ελλάδα όπως την εννοούσαμε μέχρι πρότινος.
Το να τζακίζεις την αγορά είναι σαν να κοπανάς τα πόδια σου με βαριοπούλα για να γίνεις ευέλικτος
Τωρα που είναι ευκαιρία μείωσε τους δημόσιους υπαλλήλους με όποια μέθοδο θες. Μηδένισε αυξήσεις και σε όποιον αρέσει ετσι κι αλλιώς χαμένη είναι η χωρα αν δεν το κανε
Σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική κοίτα το Ισραήλ πως έφτιαξε κράτος σε πείσμα όλων και μάθαινε βλάκα... Άιντε ελπίδα της Ελλάδας... κουνήσου...

Friday, May 22, 2009

Ισλαμική δημοκρατία της τρέλλας

Συστηματικά, από το 1990 και κάτω από το προσωπείο του ανθρωπισμού και των πανανθρώπινων αξιών περί αλληλεγγύης και συνδρομής στους αδύνατους και αδικημένους αυτού του ντουνιά, η χώρα μας γίνεται στόχος χαμηλής έντασης πολέμου.
Είναι ένας πόλεμος που προκαλείται από την ανάγκη εξαθλιωμένων λαών να βρουν διέξοδο και πρόσβαση σε πόρους και χώρο σταθερής ανάπτυξης.
Είναι ένας πόλεμος με επιτιθέμενους τους ανά τη γη κολασμένους που θέλουν προγεφυρώματα στην πλούσια δύση για να συντηρήσουν την οικονομία τους, αλλά και τα πιστεύω που τους οδήγησαν τελικά στην εξαθλίωση και την οπισθοδρόμηση τους.
Είναι ένας πόλεμος που συνεπικουρείται και κατευθύνεται από το μωσαϊκό μόρφωμα της τουρκίας με γνωστές πρακτικές διευκόλυνσης της λαθρομετανάστευσης από τους θαλάσσιους και χερσαίους συνοριακούς χώρους μας.
Ο πακιστανός στο φανάρι με το βρώμικο και ψεύτικο χαμόγελο. Ο επαίτης που σκοπίμως έχει ακρωτηριαστεί για να χτυπήσει τον πονόψυχο μαλάκα Έλληνα με την πορτοφόλα, είναι ο εχθρός.
Είναι αυτός ο εχθρός που αλλοιώνει την δημογραφία και την κοινωνική σύνθεση ολόκληρων περιοχών και επιβάλλει τον πολιτισμό του σε χώρα που δεν του έφταιξε σε τίποτα.
Η καραμέλα είναι ίδια... Όποιος προσπαθήσει να τους ελέγξει είναι ρατσιστής.
Όποιος δεν κάτσει να τον κλέψουν και τους χτυπήσει, ένοχος για αντίσταση κατά της αρχής τους. Τους είδατε live να λεηλατούν στην παραμικρή ευκαιρία... υποκείμενα ικανά για όλα ενθαρρυμένα από την δική μας ευσπλαχνία και αναποφασιστικότητα.
Τέλουν μόνο να τζήσουν ρε φίλε... Εγκληματώντας πάντα...
Γιατί από όσο γνωρίζω σύμφωνα με τους νόμους αυτού του κράτους που ιδρύθηκε και ανδρώθηκε με το των γονιών μας αίμα, η επαιτεία, το λαθρεμπόριο, η μαστροπεία, η πορνεία, η κλοπή ή ληστεία και ο φόνος αποτελούν εγκλήματα.
Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί μετανάστες κύριοι... υπάρχουν νόμιμοι, παράνομοι και υπό νομιμοποίηση πολίτες αυτής της χώρας! Αυτής εδώ της χώρας που μας ανήκει και που αφεντικά της είμαστε όλοι όσοι μιλάμε την Ελληνική γλώσσα και υπακούμε τους νόμους της.
Επαίτες, παράνομοι πάγκοι, διακίνηση κλοπιμαίων, βιασμοί, καταστροφή περιουσίας, κλοπές, πόρνες ληστείες φόνοι και θρησκευτικός φανατισμός (σε λίγο και τρομοκρατία), δεν μας συγκινούν ανθρωπιστικά γιατί πάνε την κοινωνία μας πάνω στα βράχια.
Μας συγκινούν οι μεροκαματιάρηδες που κάθε μέρα σκύβουν το κεφάλι και προσπαθούν τίμια να θρέψουν την οικογένεια τους. Για τέτοιους πάντα ανοιχτές είχαμε πόρτες. Για αυτούς που θα μάθουν ελληνικά και θα ενταχθούν στο σύνολο μας χωρίς να έχουν την απαίτηση να ασπαζόμαστε και να σεβόμαστε την στενοκεφαλιά που τους έφερε στην εξαθλίωση και τον ξεριζωμό.
Οι κλέφτες της πνευματικής ιδιοκτησίας άλλων εξεγείρονται μόλις τους θίξεις. Οι δολοφόνοι γριών βιαστές παιδεραστές διαλαλούν τα δικαιώματα τους μέσα στο δικό μας σπίτι.
Οι μουσαφίρηδες θέλουν πάπλωμα. Ένα τζαμί στο κέντρο για το κοράνι που τους επιτρέπει να λιθοβολούν γυναίκες που τις έχουν βιάσει σαν μοιχαλίδες (πόσα τέτοια trendy e voting δεν έχετε λάβει και στείλει υπερασπιστές μου εσείς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;) και τον μωάμεθ τους που τους έδωσε το δικαίωμα να μεταλαμπαδεύουν δια πυρός και σιδήρου την μιζέρια και την οπισθοδρόμηση της αρρώστιας που έχουν για θρησκεία.
Για να μην αναφερθώ στους υγειονομικούς κινδύνους που αποτελούν οι ανεξέλεγκτοι μετανάστες. Με την φυματίωση και άλλεςπρο πολλού εξαφανισμένες ασθένειες να ανακάμπτουν σκληρότερες δεν έχει νόημα αιτιολόγησης του κινδύνου που αποτελούν για τους ιθαγενείς... και νάταν μόνο αυτό...
Οι μουσαφίρηδες θέλουν πολλά... Προχτές ένας πακιστανός χούφτωσε μια κοπέλα στην μέση του δρόμου και οι άλλοι απορούσαν που τον ξυλοφόρτωσε. Τα ίδια κάνουν κι άλλοι...
Δεν ξέρω αν σας ενδιαφέρει αν είναι άνθρωπος και αυτός... αλλά σίγουρα και χειροπιαστά μας απειλεί... ¨οχι πάντα με χούφτωμα, αλλά με κάτι πιο ενδιαφέρον...
Το ενδιαφέρον είναι ο ύπουλος εξισλαμισμός της κοινωνίας μας, ένας μακροπρόθεσμος εξισλαμισμός που επιχειρείται με την δική μας ανεκτικότητα και μεγαλοκαρδία.
Η Αθήνα είναι πλέον στόχος του και μια άλλου τύπου τρομοκρατική πράξη είναι κοντά...
Θα το κάνουν για να δώσουν το παρόν και να δείξουν το μέλλον που μας περιμένει...
Θα το κάνουν για να δείξουν ότι εδώ μέσα είναι τσιφλίκι τους και πρέπει να τους σεβόμαστε με το καλό και το άγριο...
Θα το κάνουν για να μάθουμε να σεβόμαστε τον προφήτη τους ανεξάρτητα που δεν είναι δα και δικός μας.
Ο φόβος που βιώνεις πολίτη της Αθήνας αποτελεί βιασμό της δικής ελευθερίας. γιατί δεν είσαι ελεύθερος πια να κυκλοφορείς στην πόλη σου εκεί που οι "μετανάστες" κυριαρχούν...
Εκεί το θύμα το βαφτίζουν ρατσιστή και τον θύτη κατατρεγμένο...
Ο τρόμος όμως που θα βιώσεις στο αμέσως προσεχές μέλλον θα είναι ανείπωτος...
Φυσικά, ο κατευνασμός και οι διακηρύξεις περί δικαιωμάτων και σεβασμού των θρησκευτικών πεποιθήσεων δεν είναι η λύση.
Τον δρόμο τον έδειξε η Ιταλία, η σθεναρή πρόληψη και ο αυστηρός έλεγχος είναι η λύση. Το ρίσκο όλο σε αυτόν που παραβαίνει και παραβιάζει χωρίς κανένα απολύτως έλεος. Γιατί αυτή εδώ είναι μια μάχη επιβίωσης. Μια μάχη για όσα κερδήθηκαν με αίμα και αγώνες. Μια μάχη για την απελευθέρωση της Αθήνας από τον σκοταδισμό και τα αποστήματα που μαζεύτηκαν στην καρδιά της. Αρκεί μια βόλτα στη σωκράτους για να φλομώσεις στους εμπόρους ναρκωτικών που αδίστακτα θα προσπαθήσουν να στο πασάρουν και τους γενειοφόρους μουσουλμάνους που σε κοιτούν σαν να μπήκες χωρίς διαβατήριο στην χώρα τους.
Ώρα για σκούπα-φαράσι-σκουπιδοντενεκέ...
Κάποιος λόγος υπάρχει που δημιουργήθηκαν σύνορα... και μάλλον είναι αρκετά σοβαρός και πολύ φοβάμαι Έλληνες πως σύντομα θα το διαπιστώσουμε με οδυνηρό τρόπο.

Sunday, March 29, 2009

Ισότης

Οι υπόλοιποι ευρωπαίοι θα κάνουν ότι μπορούν για να βγάλουν το άχτι τους πάνω μας... Ιδιότυπος αποδιοπομπαίος τράγος η Ελλάδα, πληρώνει τους καραγκιόζηδες που έβαλες εσύ με την ψήφο σου για ηγέτες.
Έτσι είναι όμως οι τριτοκοσμικοί λαοί έχουν ανάλογους τριτοκοσμικούς φασουλήδες για ηγέτες.
Η στιγμή που η δήθεν "ελεημοσύνη" των μεγαλόψυχων μεγάλων δυνάμεων της ευρώπης μετατρέπεται σε ταπεινωτική σφαλιάρα έφτασε μεγαλόπρεπα.
Τα ξεβρακώματα και τα θλιβερά τσιτάτα επιτρόπων και ευρωπαϊκών δικαστηρίων που επιβάλλουν με το έτσι θέλω απόψεις της δικής τους αντίληψης για την δική μας πραγματικότητα είναι πραγματικά εξοργιστικά φαινόμενα.
Τι καταφέραμε μέσα από την ευρώπη; πολλά! Πολλές ευκαιρίες χάθηκαν αλλά άλλες τόσες αλλάξαν την κοινωνία που ζουμε προς το καλύτερο.
Πρωτίστως αποτύχαμε να επιβάλλουμε την επ ίσοις όροις αντιμετώπιση μας ως ισότιμους εταίρους, (ναι ελληναρά μου από τους βαρβάρους που εκπολιτίσαμε στο φινάλε), με τα καθάρματα που εκλέγουμε. Πέσαμε σε ζόνγκ με τον καρανώμαλο που έβγαλε το μπούχτισμα από το πασοκ και τώρα άντε να ξεμπλέξεις...
100 ευρω δίνει ο γερμαναράς για σύνταξη 100 παίρνει...
100 ευρώ δίνει ο Ισπανός 101 παίρνει...
100 δίνει ο έλληνας 62 παίρνει πίσω...
και έχουν μούτρα και μιλάνε για ισότητα και θυσίες...
Με την αναποτελεσματικότητα, την κλεψιά την έλλειψη στρατηγικής και την πολιτική ηλιθιότητα αυτό το κράτος θέλει 100,000,000 έλληνες υπηκόους και όχι 10,000,000 γεροντάκια για να χρηματοδοτούν την δυσλειτουργία του.
Η αχίλλειος πτέρνα μας είναι κι η δυναμη μας όμως...

Monday, March 16, 2009

Ιράν - Ισραήλ μέρος 0.001 έκδοση παρά τρίχα 0.1

Κοιτώντας κανείς την επιφάνεια θα έλεγε πως στην μέση ανατολή συγκρούονται η δύση και η ανατολή... ο αραβικός κόσμος με τον εβραϊκό, το ισλάμ εναντίον όλων...
Σας λένε, ακούτε, νομίζετε πως το Ιράν μισεί θανάσιμα το Ισραήλ και το Ισραήλ μισεί θανάσιμα το Ιράν... Με την εκατέρωθεν ρητορική τους εύκολα παρασύρεται κανείς να πιστέψει πως αυτά τα δύο έθνη θα φάνε τα μουστάκια τους. Πίσω από το θρησκευτικό προπέτασμα κρύβονται απλοί ανταγωνισμοί περιφερειακής φύσης που δεν είναι φανεροί στον αμύητο. Ανταγωνισμοί-εργαλεία στα χέρια έμπειρων ηγετών.
Το Ιράν για παράδειγμα... αυτή την στιγμή φιλοξενεί 200000 εβραίους που παραδοσιακά υπήρχαν στα εδάφη του ως μειονότητα την οποία οι μουλάδες προστατεύουν και σήμερα με φετφά (του Αγιατολάχ παρακαλώ), μετά την πτώση του σάχη. Έχει βγάλει πρωθυπουργό και ανώτερους αξιωματούχους του Ισραήλ αυτή η μειονότητα που ξέρουν τα φαρσί, φαρσί.... Από την άλλη η επίδοξη ηγέτιδα μουσουλμανική δύναμη που ορματίζεται την ηγεσία των αράβων νοιώθει ελάχιστα αραβική και δικαιολογημένα... Ρωτήστε ένα Ιρανό αν νοιώθει άραβας και εκείνος θα σας βρίσει... Οι Πέρσες είναι Πέρσες πάντα θα αναζητούν κάτω από οποιοδήποτε προσωπείο τους βολεύει την ηγεμονία της περιοχής. Για να καταλάβετε ο πάλαι ποτέ σάχης σε μια έκρηξη μεγαλομανίας είχε στείλει το ναυτικό να περιπολεί στη βόρεια αφρική κι ο κίσσινγκερ ειχε πάθει αμόκ.
Που να φανταστείτε ότι ο Αχματινετζάντ που αμφισβήτησε το ολοκαύτωμα και το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ αντιμετωπίστηκε αν όχι ως γραφικός τουλάχιστον ως υπερβολικός από τους κηδεμόνες του. Που να φανταζόσασταν ότι τι Ισραήλ που απειλεί με χτυπήματα την Τεχεράνη έχει διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας μαζί της. Και μάλιστα σε επίπεδα αδιανόητα υψηλά. Έχετε δει εκείνα τα καταπληκτικά ματς του κατς Σουγκλάκος (ο Θεός να τον συγχωρέσει) εναντίον Τρομάρα; Άλλος είναι ο θανάσιμος κίνδυνος και για τους δυο τους και το ξέρουν... και οι συμμαχίες και οι έχθρες έχουν πάντα σχέση με το τι επιδιώκει το κάθε έθνος σε μια ορισμένη στιγμή της ιστορίας του... και τίποτε άλλο! Κοινώς αν είναι να σώσεις την χώρα σου συμμαχείς (διακριτικά) ακόμη και με τον διάβολο (φυσικά προσωρινά και σε συγκεκριμένους τομείς (πολιτική του αραμπά του αραπά και του αλή μπαμπά αλλά όχι του παπά!))
Τι σημασία θα ρωτήσετε έχουν όλα αυτά για το Ελλάντα μας...
Θα απαντούσα την μέγιστη για μια χώρα που κινδυνεύει άμεσα... αλλά εμείς δεν κινδυνεύουμε έτσι δεν είναι; έχουμε προετοιμαστεί για όλα...
Μα τι έχω πάθει με την Όλγα Τρέμη; μπήκε η άνοιξη και ερωτεύτηκα;
Ζήτω η Ελλάδα! Ζήτω το έθνος!

Thursday, March 12, 2009

Η ουσία...

Η εξουσία χτίζει αδριάντες στους επαναστάτες του χτες και κελλιά στους επαναστάτες του σήμερα...
Το καλό για την παρούσα και παραπαίουσα εξουσία είναι πως δύσκολα θα βρεις πιά επαναστάτες στους δρόμους... Οι σημερινοί δρόμοι είναι γεμάτοι από φόβο, διαμαρτυρία και καχυποψία. Είναι τόσο απελπισμένη παγκοσμίως η εξουσία του σήμερα που στο παραμικρό σημάδι συγκροτημένης επαναστατικής πρότασης, θα παραδοθεί με ανακούφιση, μόνο και μόνο για να περισώσει ότι είναι δυνατό από την περιουσία της. Ακούγεται ειρωνικό αλλά στέρεψε ο κόσμος από ιδέες και ιδεολογία. Κι αν η ιδεολογία ακούγεται σα λέξη δογματικά φορτισμένη και ενοχοποιημένη, εντούτοις φαντάζει εξαιρετικά αναγκαία υπό το πρίσμα μιας νέας προσέγγισης-προοπτικής και αντίληψης της συνολικής διαμορφούμενης κοινωνικής πραγματικότητας.
Οι ιδεολογίες βλέπετε δεν είναι απαραίτητα σωστές ή λανθασμένες αλλά χρήσιμες υπό προϋποθέσεις σε συγκεκριμένες περιστάσεις. Οι ιδεολογίες είναι εργαλεία που βοηθούν τη κοινωνική δομή να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την δράση της συλλογικότητας και ατομικότητας που περικλείεται σε κάθε κοινωνία.
Χωρίς ιδεολογίες δεν υπάρχουν αξιακά συστήματα ούτε γόνιμες συγκρούσεις, μονάχα τυφλή και αδιέξοδη βία και κοινωνική τριβή.
Αυτό είναι και το βαθύτερο αίτιο της κρίσης. Όλες οι ιδεολογίες ερμήνευσαν λανθασμένα την πεμπτουσία της έννοιας του χρήματος και έτσι αργά ή γρήγορα πλήρωσαν το τίμημα.
Οι συμβολισμοί και τα πιστεύω των ανθρώπων ποτέ δεν χωρέσαν στις εξισώσεις καμμιάς έως τώρα ιδεολογίας κι έτσι αναπόφευκτα το έλλειμμα του κομμουνισμού και του καπιταλισμού ξεγυμνώθηκε με τον πιό δραματικό τρόπο στο κομμάτι αυτό, με θύματα και σπορές ανέμων πολλές. Η απάντηση στο ποιά θα ήταν η επόμενη ιδεολογία που θα οδηγούσε το ανθρώπινο είδος σε μια σημαντική και ισορροπημένη ανάπτυξη που δεν αφήνει θύματα πίσω της σε κάθε έξαρση ή διορθωτική της κίνηση, δεν είναι απλή. Και να ήταν δύσκολα θα γινόταν αποδεκτή από μυαλά φορμαρισμένα από τις προηγούμενες δοκτρίνες. Ειρωνικό αλλά να που ο άνθρωπος χρειάζεται και πάλι την περιφρονημένη, προς όφελος της τεχνολογίας, φιλοσοφία για να τον βγάλει και πάλι από αδιέξοδα που αφορούν την καθημερινότητα μας. Ίσως κάποτε βρώ τον χρόνο και κάτσω να γράψω κάτι που έχω υπόψη μου πάνω σε αυτό το πρόβλημα...

Monday, February 16, 2009

Χαριλάου Τρικούπη

Το ανάγνωσμα... Φυσικά δεν αναφέρομαι στην έδρα του ΠΑΣΟΚ αλλά στο πάθημα της Ελλάδας που δεν έγινε μάθημα φαίνεται. Και έτσι έμπλεοι αυτοπεποίθησης οδεύουμε σε χρεωκοπία βέβαιοι πως την ύστατη στιγμή θα μας γλυτώσουν απρόθυμα αυτοί που έχουν συμφέροντα σε μας... Η εποχή του Τρικούπη άφηνε τέτοια περιθώρια... χρεωκοπούσες και αμέσως μετά καθάριζες και χρεωκοπούσαν οι τοκογλύφοι σου. Μακάρι να την γλυτώναμε και τώρα όπως την γλύτωσε την χώρα ο Χαρίλαος τότε... Τώρα δύσκολα θα μας αφήσουν να γλυτώσουμε με μια μετρίου πολιτικού και εθνικού κόστους χρεωκοπία παλαιού τύπου. Τώρα οι πιστωτές μας θα μας αφαιμάξουν μέχρι τελευταίας ρανίδας χωρίς να αφήσουν καμμιά περίπτωση ευφυούς ελιγμού. Δεν θα μας αφήσουν να "πεθάνουμε"... θα μας πεθάνουν στην πείνα.

Friday, February 13, 2009

Το τέλος πλησιάζει...

Φυσικά δεν αναφέρομαι στο τέλος του κόσμου που προφητεύουν οι κάθε λογής μουρλοί και αργόσχολοι που στροβιλίζονται με τις εμμονές του ημιμαθούς και περιστρέφονται μονόφθαλμοι έτοιμοι να ξωκοίλουν όπου βρουν ακροατήριο.
Η χώρα μας παράγει θλίψη, ματαιοδοξία ημιμάθεια, δεισιδαιμονίες, έγκλημα και τρέλλα. Το γιατί δεν είναι απλό, το τι μπορεί να γίνει ακόμα δυσκολότερο μιας και στη φουρτούνα ο απροετοίμαστος δύσκολα προσανατολίζεται.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα παιχνίδια τελείωσαν. Όσα ξέραμε με την ταμπέλα 'κεκτημένα' και 'δικαιώματα' και όλες εκείνες οι πανοπλίες των διάφορων κοινωνικών ομάδων δεν θα αποδειχτούν καλά σωσίβια στην φουρτούνα. Φυσικά, το κράτος-στρουθοκάμηλος δεν βλέπει και καμμιά ιδιαίτερη φουρτούνα. Πιστεύει ότι θα την γλυτώσει φτηνά με ακόμα περισσότερα δάνεια που θα πληρώσουν οι επόμενοι οι άλλοι οι άλλες γενιές. Το ίδιο κράτος φαντασιώνεται ότι αυτό δεν θα χρειαστεί να ξεβολευτεί να σηκώσει μανίκια... Οσο οι πρωθυπουργοί παίζουν PS2 και σέρνονται πίσω από τα γεγονότα όλοι οι γραφιάδες και οι παχυλόμισθοι δημόσιοι υπάλληλοι με την αισθητική και την φρεσκάδα της μπαγιάτικης ρέγγας πιστεύουν ότι θα συνεχίσουν να εισπράττουν φορολογώντας από 5-6 φορές μέχρι και τους κώλους του καθενός υπηκόου. Ο ιδιωτικός τομέας, σου λέει, παράγει... θα κόψει το λαιμό του και αν όχι του τον κόβουμε εμείς. Πολλοί κροκόδειλοι γίνατε... κι η γυάλα στένεψε. Το χρήμα τιμωρεί τις σπάταλες δομές... Οι συντάξεις σας τα εφάπαξ σας, όλα αυτά που περιμένατε ζεσταίνοντας χρόνια τις καρέκλες σας σαν πασάδες, αργόμισθοι και αργόσχολοι, δεν θα έρθουν. Όσα φάγατε, φάγατε. Σε λίγο θα αρχίσετε να τρώτε από τα έτοιμα. Τις μίζες που μαζεύατε από τον κοσμάκη, τα λάδια.
Σε λίγο θα κατέβετε στους δρόμους αλλά όσο και να φωνάξετε απλοί προνομιούχοι μου, δεν θα υπάρχει μια στο ταμείο. Το καταρρέον κράτος πασχίζει να γλυτώσει την χρεωκοπία και δεν χρειάζεται καν να βγάλουν το κεφάλι οι στρουθοκάμηλοι για να το διαπιστώσουν.
Στην αρχή θα μένουν απλήρωτοι οι κάθε λογής προμηθευτές του δημοσίου που πλερώνονται σε σκληρό νόμισμα. Οσα εξοικονομούνται θα παγαίνουν με σειρά προτεραιότητας σε μιστούς και προνόμια των ιδιαίτερα σκληρών ομάδων του στενού κράτους : τελώνες, φαρισαίοι, στρατιωτικοί... Αυτοί θα πρέπει να ξεβολευτούν τελευταίοι. Μετά στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα με τελευταίους την παιδεία και την υγεία.
Μετά όταν σκουρύνουν τα πράματα κόβονται επιδόματα εφάπαξ συντάξεις αφαιμάζονται συμβασιούχοι του δημοσίου που θα πλερώνονται αραιά και που...
όπως ένα σώμα που ψυχορραγεί από το κρύο πρώτα θα κρυοπαγήσουν τα άκρα και στο τέλος θα σταματήσει η καρδιά...
Αναγνωρίζετε κάποιο από τα σημάδια τριγύρω σας;
Το όποιο κομμάτι του λαού βγεί μπροστά να πιάσει τιμόνι μετά το ναυάγιο θα πρέπει να γνωρίζει καλά ότι κράτος είναι εκείνο το ζωντανό και διαρκές κοινωνικό συμβόλαιο με τον λαό, που εξασφαλίζει την επιβίωση, την παιδεία, την ευμάρεια και την ανθρωπιά, ίσα σε όλους.

ΥΓ. Αγαπητή Ευρώπη, εγώ πιστεύω σε σένα, αν και συ πιστεύεις στις αξίες σου, άσε μας να γκρεμοτσακιστούμε μπας και σταθούμε ποτέ στα πόδια μας, δεν μας βοηθάς ράβοντας στην περικεφαλαία των προγόνων μας κλωστές μαρριονέτας. Άσε την βαρύτητα (των πράξεων και παραλείψεων μας) να κάνει την δουλειά της. Ίσως μετά από πολλά βάσανα γίνουμε και μεις ευρωεταίροι... Βαρέθηκα πιά την ευρωζητιανιά του λαού μου.

Friday, January 23, 2009

Φρενοκομείον η Έλλάς

Το θέατρο αυτό η κυβέρνηση το κυβερνά ως να ήτο αντιπολίτευση και η αντιπολίτευση την αντιπολιτεύεται ως να ήτο κυβέρνηση...
απέναντι στην εκφυλισμένη δημοκρατία του σήμερα, αρχίζω να νοσταλγώ την έκφυλη δημοκρατία του χτες...

Wednesday, January 14, 2009

Δίσκος

Δίπλα στο δισκοβόλο του Μύρωνα, βγάζει ο επαίτης δίσκο.
Μιας και βγάλαμε μονοι τα μάτια μας με τις απογραφές και τους ρεβανσισμούς και την επιμονή σε σπάταλη και αδιέξοδη πολιτική εκείνου του απερίγραπτου αλογοσκούφη του london school of economics, τρομάρα του... μιας και τους ματαψήφισε ο ηλίθιος ελληνικός λαός να συνεχίσουν το στουκάρισμα της βάρκας στα βράχια με τιμονιέρη τον πολιτικά διασωληνωμένο καραμανλή, βγάλαμε δίσκο κύριοι! Μα όποιον τα βάζει με στραβούς γυαλούς εμείς στα μέρη μας, αλλοίθωρο τον λέμε, και στη βάρκα αυτή που πάει για φούντο είμεθα όλοι μέσα.
Μια χώρα ζητιάνων με ακριβά γούστα που χρεώνουν τα παιδιά τους, τα τωρινά και τα μελλοντικά όπως ο καραγκιόζη τα κολλητήρια του. Σε ένα περίγυρο που κανείς δεν αστειεύεται και δεν χαρίζεται σε κανέναν, αναμένουμε το έλεος των αρπακτικών του κόσμου. Ακόμα και η τρομοκρατία φαντάζει πολυτέλεια, πόσο μάλλον η τρομοκρατία που βαράει στο ψαχνό στολές αδιαφορώντας για τα κορμιά που βρίσκονται από κάτω τους. Τα τομάρια κοιμούνται ήσυχα... η εικόνα τους δεν κινδυνεύει από την βλακεία μας.

Tuesday, December 30, 2008

Πόλεμος δίκαιος,ειρήνης αισχράς αιρετώτερος

Κάπως έτσι τα 'λεγε ο Δημοσθένης στους αθηναίους της εποχής.
Στη δική μας εποχή οι καταστάσεις οφείλουν να αναλύονται λίγο πιο σοφά. Καμμία ειρήνη δεν είναι αρκετά αισχρή κανείς πόλεμος δεν είναι αρκετά δίκαιος, ώστε να δικαιολογήσει τις σφαγές που επισύρει... Το μόνο αισχρό είναι οι δικαιολογίες... παλιά δυό πλευρές πάλευαν μέχρις εσχάτων, οι απώλειες ήταν μερικές χιλιάδες και το πανηγύρι τέλειωνε για μερικά χρόνια. Τώρα στο ρινγκ με τους εκατέρωθεν τρελλούς, τους γνωστούς παλαιστινο-ισραηλινούς, βρίσκονται και άλλοι 200 πατρόνες που εξυπηρετούν ο καθένας τα συμφέροντα του. 202 στρατηγικές μαλλιά κουβάρια κάθε φορά. και κάθε φορά το ίδιο παραμύθι. Μεσολάβηση κούφιες απειλές και συμβιβασμοί και σούρτα-φέρτα ξένων πρακτόρων σε ξένες πρωτεύουσες. Η αθήνα γέμισε πράκτορες όλων των φυλών και μάλιστα δευτεροκλασάτους. Σουρωτήρι γίναμε. Το λέγανε παλιά στα παραμύθια τους οι γιαγιάδες στα άτακτα εγγόνια : "πρόσεξε γιατί θάρθει ο εβραίος που πίνει το αίμα από τα μικρά παιδιά". Κάθε μυθοπλασία έχει και μια ρίζα αλήθειας. Γιατί θα ρωτήσεις οι παλαιστίνιοι πάνε πίσω όταν απαγορεύουν στους δικούς τους να φύγουν για να ξεφύγουν και να νοσηλευθούν; Χρειάζονται ανθρώπινες ασπίδες και τραγωδίες για να καλύπτονται από πίσω τους οι δειλοί, αλλιώς θα άδειαζε η γάζα μέσα σε ώρες και θα μέναν μόνοι με τους φίλους τους τους ισραηλινούς στο σουρρεαλιστικό θέατρο που μαζί τους στήσανε.
και συ παντέρμη ευρώπη βάλε και λίγο τον πολιτισμό σου να δουλέψει. Την μόνη ηχηρή συμβολική κίνηση που θα μετρούσε αυτή την ώρα Πέταξε έξω τους εβραίους από τα ευρωπαϊκά αθλητικά πράγματα. η μέση ανατολή είναι μια απέραντη χωματερή ανθρωπίνων αξιών... και κάθε συμβολική επαφή μαζί της μας λερώνει ανεπανόρθωτα και δίνει προπέτασμα ευρωπαϊκού λούστρου σε φονιάδες. Δε σου φτάνουν οι ιδεολογικοί σκουπιδοτενεκέδες σου;

Monday, December 29, 2008

κι άλλο...

Το βραβείο ηλιθιότητος απονέμεται στην παλαιστίνη. Μας κουράσατε κύριοι και σεις και οι εβραίοι σας. τι περιμένετε με τη μαλακία που σας δέρνει; να ξεσηκωθούμε όλοι και να καταστρέψουμε το ισραήλ; αντέχει η παλαιστίνη χωρίς το ισραήλ; ιδιοι είστε κι οι δυο λαοί τρώτε τα παιδιά σας. Οφθαλμός αντι οφθαλμού γιατί αν έρθει ποτέ ειρήνη εκεί κάτω τα εξτρέμια θα χάσουν την κουτάλα. Συνεννοημένη η χαμάς με την μοσάντ. Πολύ κράτησε η εκεχειρία, τώρα που ερχονται εκλογές για τους εβραίους βγήκανε τα μαχαιρια, χασάπηδες...

Zubatovshchina

Γέμισε η αθήνα προβοκάτορες. Ο αστυνομικός σοσιαλισμός στο απόγειο του ξεχνά ένα πράγμα... Η αποσταθεροποίηση των αποσταθεροποιητών δεν σταθεροποιεί ένα ασταθές σύστημα... απλά κάνει θεαματικότερη την πτώση του. Αλλά η μπατσαρία κοιμάται ανενόχλητη, επαναλαμβάνοντας τα κρίσιμα λάθη του Sergey Vasilievich Zubatov.
Η διαλεκτική της κατάστασης προμηνύει θύματα...

Monday, December 15, 2008

Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της...

Κεντρικός πολιτικός ανεγκέφαλος, ιταμός, ανάξιος, αδύναμος, μικρός κραυγάζων την ανοησία του... έτσι γυμνός με μια πιστολιά... σε ένα θέατρο του παραλόγου, ο έλληνας πολιτικός παραλύει και παραπαίει... φανφαρόνος κουρελής που ανίκανος πια να κρύψει την αναπηρία του παραδίδεται στα αμείλικτα μάτια όσων πριν λίγο χειροκροτούσαν...
Μα δεν αξίζει οίκτο η συμπόνοια ο συλλογικός ηθικός αυτουργός... ο έλλην πολιτικός, ο κλέφτης ο δολοπλόκος, ο δικτάτωρ, ο κομμουνιστοσυμμορίτης, ο προδότης, ο προσκυνημένος στις ξένες δυνάμεις...
Δεν είναι παράξενο που όπλισε το χέρι ενός παληκαρά και τον έκανε εγκληματία...
Δεν είναι τυχαίο που αφήσανε αμόρφωτες τις γενιές της μεταπολίτευσης...
Ο φόβος μας και η αμορφωσιά μας είναι τα εχέγγυα της εξουσίας τους και της ανοχής μας απέναντι στην ανικανότητα τους και την ανισότητα που μας επιβάλουν.
Μα το σφάλμα είναι μοιραίο για τον λύκο σαν τον πιάσουν με το αρνί στο στόμα τα νια τραγιά...
Η Νέα Δημοκρατία φεύγει... καταρρέει μέσα στην φθορά την διαφθορά και την ζημιά που έκανε σε κάθε έλληνα... ένα τσούρμο παρλαπίπες από αλλοτινούς καφενέδες που κλήθηκαν να ηγηθούν μιας Ελλάδας λες κι ήταν ο καφενές της μάνας τους... βάλαν χέρι στο ταμείο να ξεπληρώσουν τα βερεσέδια 20 χρόνων κάνανε τους νταήδες, τους νταβάδες... μοιράσανε πείνα... και τώρα αποχωρούν με τα κλοπιμαία και τα λάφυρα τους... για τα παιδιά τους... όσο για το άλλο παιδί... ξέρετε... αυτό δεν έχει όνομα πια... αν το παιδί είχε τρανταχτό όνομα... , ο φονιάς του δεν θα ζούσε τώρα... αντί να το παίξει τρελλός από πάνω...
Και τώρα που θα πέσει η ΝΔ; Θα πάψει λες η Ελλάς να τρώει τα παιδιά της;
Θα ανακαλύψει άραγε ποτέ ο πολιτικός αυτού του τόπου το φιλότιμο και την ειλικρίνεια;
και αφού δεν έχει την ευθιξία να παραιτηθεί κανείς από την κυβέρνηση, γιατί δεν παραιτείται για λόγους αρχής κάποιος από την αντιπολίτευση; Ίσως επειδή περιμένει στον προθάλαμο της εξουσίας την παραπαίουσα κυβέρνηση να πέσει ως φρούτο ώριμο ...
Αφού το κοινοβούλιο δεν επιβάλλεται... οι κανόνες τους βιάζονται λεπτεπίλεπτα και κανείς από τα όργανα του δεν αντιδρά τι άλλο χρήσιμο να περιμένει ο λαός από αυτό;
κ.κ. πολιτικοί... αποτύχατε... χάσατε τον αυτοσεβασμό σας... μαζί με ότι απέμεινε από τον δικό μας σεβασμό...
Είστε και σεις λοιπόν με την σειρά σας, αναλώσιμοι...

Saturday, December 13, 2008

Αντίο Τάσσο

"Λυπάμαι, αλλά εγώ παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο και κατοχυρωμένο και δεν θα παραδώσω κοινότητα..."

Wednesday, December 10, 2008

Περί Τρέλλας

Το χρήσιμο με την τρέλλα είναι ότι σε μαθαίνει να ξεχωρίζεις την αλήθεια από την πραγματικότητα...
Η αλήθεια είναι η δομημένη ή αδόμητη εσωτερική αντίληψη της πραγματικότητας. Η πραγματικότητα απλά συνοψίζεται στις μετρήσεις που γίνονται με κοινά αποδεκτές επιστημονικές μεθόδους, όργανα και πειραματικές διατάξεις.
Το επικίνδυνο με την αδόμητη τρέλλα είναι ότι σε βάζει στον πειρασμό να πάψεις όχι μόνο να επικοινωνείς με όσους προσπαθούν να σου επιβάλλουν τις δικές τους αλήθειες αλλά και να αγνοείς τίς "κοινά αποδεκτές" και αυτονόητες πραγματικότητες...
Το επικίνδυνο με την δομημένη τρέλλα είναι ότι τελικά αργά ή γρήγορα σε βάζει και στον πειρασμό να μεταλαμπαδεύσεις την τρέλλα σου και στους υπόλοιπους μισότρελλους.

Tuesday, December 9, 2008

Εξουσία περιορισμένης ευθιξίας

Εγώ κι ο χηνοφώτης υποβάλαμε τις παραιτήσεις μας στον πρωθυπουργό, για λόγους ευθιξίας, οι οποίες όμως δεν έγιναν αποδεκτές... (και φρόνιμα παραμένω στον καναπέ μου η σκύλα η λουλού με το φιογκάκι)

τόσο απλά... τόσο ευνόητα κι ανόητα... τέτοια απεριόριστη γαϊδουριά από τον "ακαδημαϊκό" υπουργό δημοσίας τάξης...

Κάψτε τα όλα...

Wednesday, November 19, 2008

ενέσεις ηθικής ρευστότητας

αφήσανε τα νοσοκομεία απλήρωτα και παρακαλάνε τις τράπεζες να τους επιτρέψουν να εγγυηθούν την ρευστότητα τους με τα λεφτά της φθηνής πόρνης... εξακολουθούν να πιστεύουν ότι το ίδιο το πρόβλημα αποτελεί και την λύση του και όχι απλά ένα μέρος της.
Αντί για ηγέτη η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας έχει έναν υπερτροφικό πίθηκο για πρωθυπουργό 290 μηρυκαστικά και μόλις 9 βουλευτές.

Sunday, November 16, 2008

Τιμοκατάλογος

Η πιό φτηνή πόρνη είναι ο λαός...

Friday, November 14, 2008

Αγνό παρθένο ελαιόλαδο ανάμεσα στις φλόγες της περιρρέουσας ακολασίας...

Τα υλικά μιας καλής ακολασίας...
  • Ένας πρωθυπουργός παπατζής...
  • ένας ψευτοθόδωρος...
  • ένα καλό σχέδιο απαλλοτρίωσης δημόσιας (γαργάλα ρε!) περιουσίας
  • ένας υποταχτικός παπάς που θωπεύει την εξουσία...
  • 1 μονή Λιχνενστάίν, δούρειος ίππος για την εκποίηση δημόσιας περιουσίας
  • 151 αρνιά και άλλα τόσα γουρούνια ψηφισμένα από 4000000 γαϊδούρια...
  • ένας γελοίος λαός που ακόμα φοράει την περικεφαλαία των προγόνων του και εκδίδεται σε σουβλατζήδες και νταβατζήδες της οδού αθηνάς...
  • 35000000 € που τσέπωσε ο παπατζης
  • 3 βιλλίτσες για ένα ψευτοθόδωρα και μια ζαχαριά...
  • 1 τουρκαλάκης και μια φελέκη που βάλανε δάχτυλο στο βαζάκι με το μέλι
  • 4 ημέτεροι που πήραν τα ολυμπιακά φιλέτα
  • 10000000 χάπατα, ηλίθιοι, αγράμματοι, ανίκανοι και πειθήνιοι έλληνες και τουρκαλβανοί
  • 1 φαιδρά πορτοκαλέα

Και η συνταγή...

Αυτά είναι το σενάριο της ταινίας που παίζει αυτόν τον καιρό στο κρεββάτι του Προκρούστη...

Ο "έξυπνος" παπατζής με αβανταδόρο τον ψευτοθόδωρα και τσιλιαδόρους τους εκάστοτε υπουργούς αρνιά από μαντρί και τσάμπα μάγκα ένα κουτσαβάκι νομάρχη από βαρδάρη μεριά... 'εστησε τον παπά και τα στοιχήματα.

απόσπασμα εκτελεστικής εξουσίας που δε φοβάται το εκτελεστικό απόσπασμα...

Πρωθυπουργός φαιδράς πορτοκαλέας Ιππότης γαμόσταυρος της διαφάνειας της σεμνότητος και ταπεινότητος

-Παπά... εσύ και η μονή σου θα πάρετε 5000000 για την έκταση σας... είσαι φχαριστημένος; θα ζητήσεις 40000000 μεσω ανταλλαγής από το δημόσιο, σε ακίνητα που θα σου πούμε να διεκδικήσεις, θα φροντίσω να τα πάρεις. μόλις έρθουν στην κυριότητα σου θα τα πουλήσεις σε αυτούς που θα σου υποδείξω... εφορίες και ελέγχους εσυ δεν εχεις... θα μου δώσεις την διαφορά 35000000 € που θέλω για τον προϋπολογισμό του κράτους (την τσέπη μου)
Ψευτοθόδωρα φρόντισε ο γέροντας να μην έχει προβλήματα με τους φορείς και τα υπουργεία τα θέλω άμεσα τα λεφτά πριν τις πρόωρες εκλογές όλα πρεπει να εχουν κλείσει μέχρι τότε.

Ηθικό δίδαγμα
Αν σε λέν Καραμανλή η απατεωνιά είναι καλή!
Οι 300 του Λεωνίδα σε κοιτούν... άφωνοι...

Ερώτηση κρίσεως
Αν αρπάξω ένα βρεμένο σανιδά μπορώ να ανοίξω τους πρωθυπουργικούς λογαριασμούς; του ψευτοθόδωρα; του σύντροφου εφραίμη που η νουδού τον τρέμει;

Προς υπηρεσία ηλεκτρονικού εγκλήματος
Ανταλλάσσω ντοκουμέντα της υπόθεσης με γυμνές φωτογραφίες της Όλγας Τρέμη, αν δεν έχετε την Όλγα βολεύομαι και με το λουρί της μάνας σας...
Επίσης, ανταλλάσσω την σιωπή μου με μια βραδυά με την Μαρία Χούκλη που είναι κουκλί...
Δεκτή και η Μπήλιω Τσουκαλά καθότι θυγατέρα ήρωος...